42 jaar lang onschuldig in de gevangenis! Vals beschuldigd en onterecht veroordeeld! Waarom? Omdat de Surinaamse Nederlander Jaitsen Jainandun Singh een zwarte man is. Jaitsen (82) mocht na 42 jaar gevangenisstraf in de VS eindelijk naar Nederland komen. Net als in de VS heeft hij ook in Nederland een oneerlijk proces gehad. Teken de petitie om zijn vrijlating te eisen!
Met enige regelmaat komt in het nieuws dat in de VS een zwarte man tientallen jaren onschuldig heeft vastgezeten en eindelijk vrijkomt. De zaak van Jaitsen Singh is nóg tragischer dan dit: hoewel vaststaat dat hij onschuldig en terminaal ziek is en bovendien ook zijn straf heeft uitgezeten, komt hij nog steeds niet vrij. Zo diep is institutioneel racisme verankerd in het systeem.
Jaitsen Singh is in 1984 veroordeeld in een showproces voor de moord op zijn vrouw en stiefdochter. Hoewel de moordenaars nooit zijn gevonden en geen enkel direct bewijs bestaat, zou Jaitsen de opdrachtgever geweest zijn. Echter, we kunnen nu feitelijk vaststellen dat Jaitsen geen eerlijk proces heeft gehad. Zo was de ‘kroongetuige’ een drugsverslaafde die zijn eigen celstraf kon ontlopen als hij tegen Singh zou getuigen. Later heeft hij zijn verklaring alsnog ingetrokken, maar dit is niet meegenomen in de herziening van zijn rechtszaak in 1998. De Volkskrant heeft een reconstructie van de zaak gedaan en schreef in 2017:
“De aanklager is destijds veroordeeld wegens corruptie, omdat hij belastend bewijs had gekocht; ook blijkt hij de oproep van een ontlastende getuige in Nederland te hebben tegengehouden. Jaitsen Singh is veroordeeld tot 56 jaar cel door een procesfout van zijn toenmalige advocaat en door de nieuwe aanklager van hetzelfde corrupte kantoor.“
Een oneerlijk proces is in strijd met de onschuldpresumptie, om maar te zwijgen over de bewijslast. Schandalig genoeg heeft Nederland in die 40 jaar tijd nauwelijks consulaire bijstand verleend aan Singh en niets gedaan om zijn straf in Nederland uit te laten zitten. Sterker nog: ze hebben actief tegengewerkt om Singh naar Nederland te halen. Hetzelfde VK-artikel onthult dat de Nederlandse regering weet had van het oneerlijke proces en Singh (mogelijkerwijs) onschuldig vastzat.
Het grootste deel van zijn straf, tot 2015, heeft Singh zijn straf in een maximaal zwaarbeveiligde gevangenis doorgebracht. De man was helemaal vergeten door zijn ‘moederland’; zijn brieven, eigenlijk smeekbedes, aan politici en advocaten bleven onbeantwoord. Op enkele keren na. Advocate Rachel Imamkhan beantwoordde wel en werd zo zijn advocate sinds 2011.
‘Mijn geest is allang dood. God, alles en iedereen heeft me in de steek gelaten. Iedereen, behalve mijn zoon.’
In 2015 bezoekt een Volkskrant-journalist Jaitsen Singh in de gevangenis en hier vertelt hij dat hij 2 zelfmoordpogingen heeft gedaan, één keer een medegevangene heeft geprobeerd om hem te vermoorden en mishandelingen van bewakers en medegevangenen. Ook uit Singh zijn ongenoegen over het feit dat koningin Beatrix wel alles in het werk stelde om Nederlandse gevangenen in Thailand vrij te krijgen, maar zijn brieven niet eens beantwoordde. In 2004 en 2006 werd gratie verleend aan Nederlandse gevangenen die levenslang en ter dood werden veroordeeld (één van de personen was niet eens een Nederlander). Singh:
Ik ken geen belangrijke mensen die voor mij lobbyen in Den Haag. Ik heet niet Jansen of De Vries, maar Jainandun Singh. Ik ben geen blanke Nederlander. Maar ik ben wel een mens!”
In 2017 doet de Volkskrant een verzoek op basis van de WOB en schrijft een reconstructie. Een andere belangrijke conclusie is dat Nederland in gevallen van vermoedens van oneerlijke rechtsgang een vertrouwensadvocaat inschakelt die onderzoek doet, maar in het geval van Singh was dit nauwelijks een onderzoek te noemen; het rapport bevatte slechts 2 A4’tjes. In het kader van dat onderzoek zou ook voor de persoon in kwestie gelobbyd worden en een advocaat geregeld worden om zittingen bij te wonen. Dit alles is niet gedaan bij Singh. In 2018 zou een commissie beoordelen of Singh eerder vrij kon komen en dit werd opgepakt door de Nederlandse media.
De minister van Buitenlandse Zaken deed zelfs verslag aan de Tweede Kamer en zei dat Singh ‘steun’ krijgt van Nederland. In 2019 levert een crowdfundactie, opgezet door Imamkhan, een bedrag van €60.000, meer dan het streefbedrag van €40.000. Ze zegt dat dit bedrag is gebruikt om private investigators in te huren, Sing’s levenskosten te voorzien en advocaatkosten voor de parole-zitting. Het bedrag leverde niets op: Singh werd door de parole-commissie niet vrijgelaten en het onderzoek van private investigators leidde niet tot nieuwe feiten. Dit is eigenlijk het werk dat een vertrouwensadvocaat zou moeten doen, en dat door de Nederlandse staat bekostigd moet worden. Dus waarom Imamkhan een crowdfund- en niet een petitie-actie is gestart om te eisen dat Nederland een nieuwe vertrouwensadvocaat en het daarbij behorende onderzoek te laten starten, is onbekend. OliveX heeft Imamkhan benaderd voor deze vragen en hoewel ze in eerste instantie aangaf te zullen reageren, heeft ze het uiteindelijk toch nagelaten, waardoor dit artikel 5 dagen later dan gepland is gepubliceerd1.
Overigens schatte het Nederlands consulaat in 2000 de kosten van zo’n onderzoek op maximaal $4000. Het is verder opmerkelijk dat Imamkhan Singhs levenskosten benoemt, terwijl Singh zelf heeft bijgedragen aan de crowdfundactie door de was van mede-gedetineerden te doen. De resultaten van de private investigators zijn grotendeels ter sprake gekomen in de 4-delige NPO-documentaire Een Amerikaanse Nachtmerrie over Jaitsen Singh. Hoewel de docu sterk begint in de eerste 2 afleveringen waarin het oneerlijke proces wordt aangekaart, verschuift het naar Singhs schuldvraag. De maker, Hans Pool, zegt twijfels te hebben over Singhs onschuld op basis van irrelevante zaken, suggesties en insinuaties. Hij heeft Singh ook bezocht in de gevangenis, maar in de documentaire is Singhs weerwoord grotendeels weggelaten. Opvallend is ook dat de maker in de eerste aflevering spreekt van ‘onbewuste vooroordelen’ aan de kant van de aanklagers en jury om zo het woord ‘racisme’ te vermijden. Singh eiste via een kortgedingzaak dat de documentaire niet werd uitgezonden, maar verloor de zaak. Immers, Nederlandse rechters zijn niet onafhankelijk. Wel gaf de rechter hem gelijk om het laatste deel niet uit te zenden, wat ging om het vermeende seksuele misbruik waar Singh schuldig aan zou zijn. Hans Pool kon dankzij advocate Imamkhan contact maken met Singh en de private investigators, wat resulteerde in een negatieve documentaire.
In 2020 en 2021 waren er moties in de Tweede Kamer aangenomen om Singh naar Nederland te halen. Hij startte zelf een kort geding om te eisen dat hij de rest van zijn straf in Nederland mocht uitzitten, maar minister Dekker wees dat af. De rechter volgde de minister, die stelde dat Singh onvoldoende binding met Nederland had, omdat hij minder dan 5 jaar onafgebroken in Nederland had gewoond. Singh is officieel een Nederlander en is geboren in het Koninkrijk der Nederlanden. Een belangrijk verschil met de zaak van de ex-coffeeshophouder Johan van Laarhoven, die enkele jaren in Thailand vastzat (mede door Nederland), is dat na publieke druk de toenmalige minister van Justitie & Veiligheid hoogstpersoonlijk ingreep om Johan en zijn Thaise vrouw, die ook niet vijf jaar onafgebroken in Nederland had gewoond, naar Nederland te halen. Na 7 maanden in Vught vast te hebben gezeten, werd Van Laarhoven op vrije voeten gesteld door een gratie van datzelfde ministerie.
In 2022 leek het erop dat Singh, die al kampte met een slechte gezondheid, eindelijk vrij zou worden gelaten; de parole commissie was aanvankelijk positief. Minister voor Rechtsbescherming Weerwind schreef dat hij een gratieverzoek steunt, als er geen sprake is van recidivegevaar.
In 2023 oordeelde diezelfde commissie negatief over Singhs vrijlating, omdat er recidivegevaar zou zijn, een belachelijke argumentatie tegen een hoogbejaarde man die met slechte gezondheid kampt. In 2026 zou hij een volgende kans hebben gehad op een parole-zitting, maar die kans heeft hij niet gehad vanwege zijn repatriëring naar Nederland.
TEKST GAAT BENEDEN VERDER
Déjàvu: uitspraak staat bol van feitelijke onjuistheden, mede dankzij advocate Imamkhan
Misschien wel het grootste schandaal van al deze schandelijke gebeurtenissen (institutioneel racisme) is dat op 19 mei 2026 de drie rechters, te weten O. Fruytier, E. de Rooij en C. Loven van de internationale rechtshulpkamer de hoop van Singh volledig hebben weggenomen in hun uitspraak! In plaats van hem vrij te pleiten, hebben ze hem levenslang gegeven. Deze rechterlijke uitspraak staat bol van feitelijke onjuistheden. Zo staat dat Jaitsen zelf niet onbegeleid vrij zou willen komen, maar dat dit goed voorbereid moet worden. Welke voorbereiding? De beste man heeft slechts, naar verwachting, tot eind dit jaar te leven. Het is hoogst onwaarschijnlijk dat Jaitsen dit zelf niet zou willen: in de uitspraak is ook te lezen dat Jaisen cognitief achteruitgaat. Nog schandaliger is dat zijn eigen advocate Rachel Imamkhan samen met de rechter en de aanklager van mening zijn dat Singhs Amerikaanse straf zou moeten worden omgezet naar levenslang in Nederland. Dat Singh’s eigen advocaat zoiets zegt, is niet te bevatten. Als we de Amerikaanse straf van 56 jaar vertalen naar Nederlandse maatstaven, wat volgens de wet moet, zou dat 30 jaar zijn. In hetzelfde VK-artikel schreef destijds minister Van Steur dat als Singh naar Nederland zou komen, hij onmiddellijk zou worden vrijgelaten, want hij had de 30 jaar al uitgezeten! In Nederland is 30 jaar, na levenslang, de langste straf, en Singh heeft geen levenslange gevangenisstraf gekregen. De minister was hier niet tevreden mee, en daarom heeft hij geen actie ondernomen om Singh naar Nederland over te plaatsen. Met levenslang hebben de drie racistische rechters dus eigenlijk gezorgd voor strafverzwaring! En dat gaat tegen de wet in. Wat verder opvalt, is dat er geen strafverzachtende omstandigheden zijn meegenomen. Het feit dat Singh geen consulaire bijstand en een EERLIJK PROCES heeft gehad, staat niet in de uitspraak. Mede omdat de verdediging dit niet heeft aangevoerd om onbegrijpelijke redenen. Wel heeft de advocate een persbericht geschreven op de website van haar stichting PrisonLaw. Zie onderstaand.
De rechters durven zelfs zover te gaan door te zeggen dat Singh schuldig is aan moord en zetten eenzijdig een reeks aan argumenten neer die dit ondersteunen. Maar feiten die in het voordeel van Singh zijn, zijn helemaal weggelaten. In de uitspraak schrijven de rechters:
“Dat komt mede door de omstandigheid dat veroordeelde nooit openheid van zaken heeft gegeven en geen medewerking heeft verleend aan het opsporen van de mededader(s), waardoor tot op de dag van vandaag niet is opgehelderd wie de moorden heeft of hebben uitgevoerd.”
Nergens in de uitspraak staat dat Singh ALTIJD ZIJN ONSCHULD HEEFT VOLGEHOUDEN! Hoe kan een onschuldig persoon openheid van zaken geven? Overigens heeft Singh wel degelijk inspanningen geleverd om te achterhalen wie de daders waren en heeft hij daarover ook uitspraken gedaan in een interview met een Nederlandse journalist van BNN-VARA. Zelfs de weduwe van de desbetreffende persoon zei te geloven dat haar man de dader was.Nog erger is als de rechters het hebben over resocialisatie. Alsof ze met Singh de spot drijven, schrijven ze dat het hem aan een gedegen voorbereiding in de samenleving ontbreekt. Een andere voorwaarde voor zijn vrijlating is dat moet worden onderzocht of de kans op herhaling bestaat! Dit argument is aangevoerd door zijn eigen advocate, nota bene Het gaat om een man met acute leukemie die slecht ter been is en waarschijnlijk maar enkele maanden te leven heeft!
Lees ook
De rechters beargumenteren, ook spottenderwijs, dat Singh alsnog vrij kan komen via een herbeoordelingscommissie, wat normaal gesproken 3 jaar duurt. Singh’s levensverwachting is korter dan drie jaar. Dit betekent feitelijk dat Singh levenslang heeft gekregen zonder uitzicht op vervroegde vrijlating, en dat is een verzwaring van zijn Amerikaanse straf die wel dat uitzicht bood. En verzwaring van straf is wettelijk verboden. Hiermee staat feitelijk vast dat Singh, net zoals bij zijn twee processen in de VS, GEEN EERLIJK PROCES heeft gehad. En net zoals zijn Amerikaanse advocaat destijds, heeft ook zijn huidige Nederlandse advocate Rachel Imamkhan een kwalijk aandeel. De advocate moet zichzelf serieuze vragen stellen over wat ze heeft bereikt sinds 2011. Ook onbegrijpelijk is dat ze tegen deze oneerlijke, racistische uitspraak niet in cassatie is gegaan.
Ook zwarte organisaties blijven verdacht stil! Hoe nu verder? Teken de petitie!
Nu de media-aandacht niets heeft opgeleverd, alsmede de crowdfund-actie, Kamervragen en zijn verdediging, zowel zijn Amerikaanse als Nederlandse advocaat. Niets van dit heeft ervoor kunnen zorgen dat de onschuldige zwarte man vrij kon worden gelaten die 42 jaar lang, waarvan vele jaren in een isolatiecel, heeft doorgebracht.
Er is echter nog hoop: minister van Justitie en Veiligheid, David van Weel, heeft de mogelijkheid om gratie te verlenen aan Singh. De minister zou Singh per direct gratie kunnen verlenen, zodat Singh de laatste fase van zijn leven met zijn familie op een waardige wijze kan doorbrengen. Via een petitie is het de bedoeling om deze minister onder druk te zetten om Singh gratie te verlenen. Een petitie hiervoor is online, klik hier en onderteken!
Minister David van Weel,
kan Singh gratie verlenen!
Foto Martijn Beekman en Valerie Kuypers
En hoe meer ondertekenaars, hoe luider de stemmen worden om Singhs vrijlating te eisen, hoe groter de kans dat Van Weel gratie verleent. Het punt is echter dat alle gesubsidieerde ‘zwarte’ organisaties totaal geen aandacht hebben gegeven aan Singh. Dit is ook meteen het nadeel van subsidies: wie betaalt, die bepaalt. Het Zwart Manifest is een coalitie van acht organisaties die zegt tegen institutioneel anti-zwarte racisme te strijden. Ondanks dat bekende gezichten van deze organisaties toegang tot de media hebben en regelmatig met politici spreken, gebruiken ze hun podium niet om een goed woordje voor de onschuldige Singh te doen.
Je zou verwachten dat toen Singh een rechtszaak had, er veel sympathisanten mee zouden komen, maar de arme man was, weer, helemaal alleen aan zijn lot overgelaten. Waar waren al die Instagram-‘activisten Waar waren diegenen die op (social) media de mond vol hebben van institutioneel racisme, anti-zwart racisme, koloniaal gedachtegoed enzovoorts? Waar waren ze en waar zijn ze nu? Dan hebben we het over Clarice Gargard, Mitchell Esajas en Jerry Afriyie om maar een paar namen te noemen. Om maar te zwijgen over Seada Nourhussen, hoofdredacteur van het journalistieke platform OneWorld die zegt tegen racisme te strijden.
Ze hebben tienduizenden volgers en als ze een campagne waren gestart om Singh vrij te krijgen, was dat hoogstwaarschijnlijk geslaagd.
Juist omdat zij falen, ziet Ozan Turkdogan, oprichter van OliveX en de anti-racistische moslimpartij, zich genoodzaakt om een petitie-actie voor Singh te starten. Onderteken de petitie hier en deel het in je eigen netwerk!
- Dit waren de vragen OliveX aan de advocate stelde in een email:
Beste Rachel Imamkhan,
Voor www.olivex.nl ben ik bezig met een artikel over Jaitsen Singh en daarbij heb ik een aantal vragen voor u.
1. In de uitspraak staat nergens dat Singh onschuldig zegt te zijn wat hij de afgelopen 42 jaar wel heeft gezegd. Waarom niet?
2. Waarom bent u akkoord gegaan met het levenslang geven aan Singh? Als je de Amerikaanse straf omzet naar Nederland zou dat 30 jaar zijn zoals de Minister van Buitenlandse zaken zei in 2017 (in het VK-artikel over reconstructie). Dus levenslang is strafverzwaring en dat gaat tegen de wet in. In de VS heeft hij geen levenslang gekregen.
3. Waarom heeft u in de rechtszaak niet aangekaart dat Singh een oneerlijk proces heeft gehad in de VS? Of andere strafverzachtende omstandigheden?
4. U heeft gevraagd voor schorsing van zijn straf onder voorwaarden. Eén van de voorwaarde was dat 2 deskundigen moeten toezien op de kans op recidive. Aanvankelijk dacht ik dat het om een grap ging: hoe kan een 82 jarige man die kapotte knieën heeft, nauwelijks kan lopen en aan bloedtransfusies zit vanwege zijn acute leukemie, überhaupt fysiek in staat zijn om een moord te plegen dan wel opdracht te geven. Immers hij heeft slechts 1 zus in Nederland, dus ook geen contacten/netwerk. En hoezo recidive als hij de moorden niet heeft gepleegd?
5. Hoe kan je van een man die slechts enkele maanden te leven heeft, ‘een gedegen voorbereiding’ in de samenleving verwachten?
6. Waarom heeft u geen cassatie aangetekend tegen de oneerlijke, onjuiste uitspraak?
7. U bent een crowdfundactie gestart en hebt een mooi bedrag opgehaald. Zou het niet beter geweest zijn om een petitie-actie te starten en aan de Nederlandse regering te vragen om een nieuwe onderzoek te laten starten via een vertrouwensadvocaat omdat de eerste niets voorstelde? Het opgehaalde bedrag aan wat u zegt te hebben uitgegeven, is eigenlijk een taak van de Nederlandse staat. In 2000 schatte het Ministerie de kosten op slechts $4000 voor zo’n onderzoek. Kunt u aantonen hoe het geld heeft uitgegeven?
8. Hoe kijkt u terug op uw eigen functioneren sinds u Sing’s advocaat bent in 2011? Welk resultaat heeft u gehaald? ↩︎
Hier lees je de hele e-mail correspondentie:
