Hoe het OM bewijzen manipuleert om activisten te laten veroordelen!

Het was 6 september 2025 toen activist Ozan een 1-mansdemonstratie hield op plein 40-45 toen een agent-provocateur de demo verstoorde en vlak daarna de politie Ozan arresteerde. Sinds de arrestatie is er een aaneenschakeling van illegale acties van het OM. Vanaf de arrestatie tot de rechtszaak.

De zaak van Ozan laat zien hoe het OM valse beschuldigingen bewust toevoegt in het dossier om zo de activist zo zwaar mogelijk te straffen. Toen Ozan zijn speech hield, kwam een man met een scootmobiel pal voor hem staan. Dit bleek een oude bekende te zijn: Simon Bornstein. Ondanks herhaalde verzoeken (12 keer) om weg te gaan bleef hij provocatief stilstaan. De man in een invalidewagen kreeg toen een aantal trappen en vertrok. Tot de politie 5 minuten later kwam en Ozan arresteerde. Behalve dat dit buiten heterdaad was, had de politie geen enkele reden om Ozan te arresteren. Er moet namelijk een sterke verdenking van schuld zijn. De agenten claimden dat op camera-beelden van Jumbo te zien was dat Ozan deze schoppen gaf. Echter, in het dossier was dit niet opgenomen en Jumbo had helemaal geen camera’s op de desbetreffende plek.

Buiten heterdaad mag je alleen bij zwaardere misdrijven arresteren. Aangezien ‘eenvoudige mishandeling’ (art. 300 Sr waar Ozan voor wordt aangeklaagd) hier in principe niet onder valt (tenzij tegen specifieke beroepsgroepen), is de aanhouding buiten heterdaad extra dubieus. Dit kun je nog scherper aanzetten: op basis van welk feit dacht de politie Ozan buiten heterdaad te mogen aanhouden?

Dan stond er in het dossier de verklaring van de marktmeester vermeld: “Ik hoorde dat hij tegen een man in scootmobiel riep: kankerjoden.” Helaas voor deze marktmeester stond het gehele incident op camera opgenomen door de mobiele telefoon van Ozan en zoiets is niet gezegd en deze marktmeester, Abderrahim Elbahyaoi, was niet eens in beeld. Hij beweerde namelijk dat hij Ozan had aangesproken. Zie hieronder zijn verklaring.

Deze man liegt dus alsof het gedrukt staat. Deze valse verklaring was voor het Openbaar Ministerie (OM) de reden om Ozan een strafverzwarende aanklacht in te dienen op basis van artikel 44 bis. Dit zegt dat de straf met 1/3 verhoogd kan worden als een strafbaar feit met ‘discriminatoir oogmerk’ wordt gepleegd. Het feit dat op die 6 september ook een helikopter was waargenomen, vervolgens de verstoorder kwam en dat Ozan ook nog eens zo snel gearresteerd, doet sterk het vermoeden dat dit een georganiseerde actie was om anti-genocideactivisten de mond te snoeren. Voor de rechtszaak van 2 december wilde het OM het dossier niet geven aan Ozan, wat wel wettelijk verplicht is, maar slechts ter inzage laten zien met weggelakte stukken. De naam van deze marktmeester was dan ook weggelakt.

Lees ook andere artikelen van OliveX

OM LEERT NIET VAN HAAR FOUTEN

In de politiecel werd Ozan geweigerd om contact te maken met familie/partner zodat hij hen kon melden dat hij was gearresteerd. Hij mag wel met een advocate spreken, Daniëlle Wiedeman. Tijdens het verhoor met de rechercheur vroeg Ozan aan haar of het verstandig was dat hij zou bekennen. En zij zei ‘ja, want er zullen vast wel getuigen zijn’. Dit is een heel ongebruikelijk advies, zeker zo vroeg in het onderzoek en omdat ze nog geen kennis had genomen van het dossier. Bovendien adviseren advocaten doorgaans om niet te bekennen. Ozan heeft dit verwijt met de advocate in een telefonisch gesprek besproken en opgenomen en heeft een klacht ingediend bij de Raad van Discipline. De zaak zal in september worden behandeld.

Er was nog een andere aanklacht van openbare vernieling waarvan de Officier van Justitie niet eens het dossier had gegeven. Op de zitting van 2 december vroeg Ozan aan de rechter om de zaak niet-ontvankelijk te verklaren vanwege een gebrek aan ‘equality of arms’ omdat hij zich niet goed heeft kunnen voorbereiden. Daarnaast was de rechter, mevrouw Gellum, van plan om Bornstein spreekrecht te geven. Tot Ozan protesteerde: “Dit had ik van tevoren moeten weten, zodat ik hem ook kon ondervragen. Dat moet volgens het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens”. Echter, de aanklager had ook in de dagvaarding moeten melden als zij getuigen wilde oproepen of iemand met spreekrecht, zodat de verdachte zich daarop kon voorbereiden. Had Ozan dit niet gezegd, zou Simon spreekrecht krijgen. En dit zou onrechtmatig zijn voor nog een extra reden: artikel 51E van het Wetboek van Strafvordering bepaalt wie er in aanmerking kan komen voor spreekrecht, en dat zijn slachtoffers van zwaardere misdrijven. In dit geval wordt de verdachte van ‘lichte mishandeling’ beschuldigd. In het proces-verbaal van de zitting is deze poging van spreekrecht niet eens vermeld. Wel geeft de officier van justitie toe dat ze het dossier niet hebben verstrekt en daarin slordig zijn geweest.

Rechter Glerum had de zaak aangehouden in plaats van het niet-ontvankelijk te verklaren. Want het waren verwijtbare fouten van het OM, ondanks meerdere verzoeken hebben zij het dossier niet gedeeld. De rechters argumentatie om de zaak aan te houden was zodat er gezocht kon worden naar een advocaat voor Ozan die zichzelf wilde verdedigen.

Echter voor de tweede zitting, op 19 juni, heeft het OM wederom het dossier niet gegeven. Het toeval wilde dat bij Ozan’s aanklacht tegen advocate Wiedeman deze het dossier toevoegde in haar wederhoor en zodoende de weggelakte namen, zichtbaar werden.

Ozan is ervan overtuigd dat er een ernstige inbreuk op beginselen van een behoorlijk bestuur waarbij doelbewust of met grote veronachtzaming de rechten van verdachte zijn geschonden. De verdachte heeft geen adequate kennisneming en afschrift van alle processtukken. Er moet een halt toegeroepen worden aan de dubieuze werkwijze van het OM. Het komen met valse getuigenissen, agent-provocateurs en zware strafeisen is iets wat ze vaker doen en zeker bij anti-genocide activisten!