Amsterdam is een lokale partij rijker: de anti-racistische moslimpartij. Oprichter is Ozan Turkdogan, ook bekend als activist (Ozzy Dogan) en hoofdredacteur van OliveX. De Amsterdamse en Turks-Koerdische Ozan vindt het hoog tijd dat moslims worden vertegenwoordigd door echte, onafhankelijke leiders en niet naar de pijpen dansen van anderen. Dit is ook afgebeeld in het logo.
Wie is Ozan Turkdogan?
Ozan is een 42-jarige man van Turks-Koerdische afkomst. Tegelijkertijd ben ik een activist, politicoloog en journalist! Veel familie heb ik niet in Nederland: een moeder en zus, mijn vader is overleden. Ik heb geen kinderen, wel een vriendin. Ik heb gestudeerd aan de UvA, waaronder een semester in Amerika. Mijn afstudeerscriptie ging over de revolutie in Egypte, waarvoor ik naar Caïro ging. Tevens heb ik een studiereis gedaan naar Palestina, Hebron. Ondanks mijn aantoonbare expertise over West-Azië (Midden-Oosten is een koloniaal begrip) word ik zowel door de media als door lokale debatcentra, zoals Pakhuis de Zwijger, geboycot. Het geluid dat ik vertegenwoordig, wordt gecensureerd. Daarom had ik de uitzending van Jeroen Pauw verstoord.
Hoor je in de media ooit iemand over de indirecte doden in Gaza? Dat zijn doden door gebrek aan voedsel en medische zorg, waar Israël als bezetter verantwoordelijk voor is. Dat zijn ongeveer 700.000 doden, zo’n 30% van de Gazabevolking! Extreem veel. Wie hoor je hierover? Er bestaan geen ‘onafhankelijke media’ in Nederland. Vrijheid van meningsuiting is ook een illusie. We leven dan ook niet in een ‘democratie’, maar in een verkapte dictatuur. Ik noem Nederland ook wel wereldkampioen hypocrisie!
Voor de rest heb ik actief deelgenomen aan protesten tegen de Gaza-genocide en hiermee enige bekendheid verworven.
Waarom heb je geen aansluiting gezocht bij bestaande partijen zoals Denk of Bij1?
Om verschillende redenen. Zie mijn vorige antwoord; zo’n antwoord had ik niet kunnen geven als ik bij Bij1 of Denk zat. Stephan van Baarle zegt continu dat we in een ‘democratische rechtsstaat’ leven. Tofik Dibi heeft 20 maanden lang gezwegen over de Gaza-genocide om nu pas te zeggen dat hij zijn lidmaatschap bij GroenLinks zogenaamd in 2023 had opgezegd vanwege diens slappe reactie op de genocidale oorlog van Israël. Overigens heb ik een fantastisch artikel geschreven over Tofiks politieke carrière deel 1. Wat hij destijds deed, was niets meer dan moslims bashen.
We hebben in Amsterdam 2 jaar lang met veel anti-genocide protesten te maken gehad en met een hele gewelddadige politie. Denk en Bij1 hebben niet één keer het politiegeweld veroordeeld! Denk steunt de baas van de politie, die op haar beurt vierkant achter Israël staat: burgemeester Femke Halsema. Ik was diegene die als eerste en, helaas, als enige protesten organiseerde voor het stadhuis! We eisten dat de burgemeester de oorlogsmisdaden van Israël zou veroordelen en een einde zou maken aan de samenwerking tussen Amsterdam en Tel Aviv. Ik heb een petitie gestart hierover: we hadden in 1 week tijd 500 handtekeningen, maar burgemeester Halsema weigerde de petitie in ontvangst te nemen. Dus toen heb ik de raad verstoord.
Wat zijn je plannen en ambities voor Amsterdam?
Veel plannen en hoge ambities, haha. We willen een museum ter nagedachtenis van de Gaza-genocide. Wij zijn de enige partij die een gekozén burgemeester eist. Een benoeming is zo autoritair en ouderwets. Er moet een einde komen aan het pestbeleid van uitkeringsgerechtigden, er moeten geen kinderen meer in gesloten jeugdzorg worden geplaatst, er moet minder worden gebouwd in het overvolle Amsterdam maar meer op de grond van de boeren. Verander straat- en pleinnamen naar namen die de bewoners recht doen. Benoem buurten met veel moslims naar Moslimhelden zoals Abdelkrim El Khattabi, Malcolm X en Salah al Din. Onze buurt, onze namen, zo simpel is het!
We eisen een einde aan pestbeleid van de gemeente, zoals de top 500 (die onder een andere vorm verder gaat), treiterlijsten en radicaliseringslijsten. Gegevens van mensen in deze lijsten worden uitgewisseld tussen verschillende overheidsinstanties en hebben als doel om het leven van de persoon in kwestie zuur te maken. Zoals nu in Zaandam gaande is of zoals een journaliste in Amsterdam heeft ervaren.
En last but not least: iedere vrijdag de Ezan! Een luide gebedsoproep in de hele stad. Als kerken hun klokken mogen luiden, waarom mogen moskeeën hun ezan niet zingen? Dit valt onder godsdienstvrijheid en had al veel eerder gemoeten. Kijk eens naar de verkiezingsprogramma’s van andere partijen: niemand noemt deze punten, echt niemand!
Hoe wil je dit allemaal realiseren als je een zetel hebt?
Echte verandering komt niet vanuit de politiek, maar vanuit de burgers, de samenleving. Politici handelen vaak in hun eigenbelang of doen wat goed is voor hun populariteit. Zelden tot nooit zijn ze pioniers of idealisten. De anti-racistische moslimpartij zie ik als de stem van de stemlozen, om een geluid te laten horen dat anders niet gehoord zou worden, en dat alleen al kan al een verschil maken. Zo heb ik via mijn online platform, OliveX, veel successen geboekt. Na de vechtpartijen met Maccabi-tuig heb ik ingesproken bij de raad, zie hier.
Vrij snel na mijn inspraak werden zowel Mahmoud als Sefa vrijgelaten. Dus echte verandering is niet via verkiezingen of de politiek, maar door middel van activisme een geluid te laten horen.
We kennen je als activist o.a. via Telegraaf en Geenstijl, die artikelen over je geschreven hebben. Kan je activist en politicus tegelijkertijd zijn?
Ik ben en blijf op de eerste plaats een activist. De politiek ingaan zie ik als hulpmiddel om je doel te bereiken, en ons doel is gelijke rechten voor moslims. De landelijke media hebben inderdaad wat artikelen over mij geschreven, maar daar zijn ze mee gestopt toen ze zich realiseerden dat het vergroten van mijn bekendheid ook betekent dat dit geluid een groter bereik zal krijgen en wij onszelf zodoende kunnen organiseren. Dit willen ze voorkomen en dit is ook het doel van onze politieke partij. En is het niet raar dat de landelijke media wel en de lokale media, AT5 en Parool, helemaal niets over mijn acties hebben geschreven? Ze gaven in eerste instantie ook geen aandacht aan de protesten op het stadhuis die ik organiseerde. Toen we van 20 naar 200 mensen groeiden, moesten ze wel aandacht geven! Desondanks benoemden ze bewust mijn naam niet. Ook de media zijn onderdeel van het systeem. Activisme zetten we in als democratie faalt en democratie in Nederland faalt, dat zien we allemaal. Dus meer activisme is nodig.
Hoe ga je campagne voeren en verwacht je een zetel te halen?
Ik ben er zeker van dat ik een zetel zal halen. Ik vertegenwoordig een uniek geluid dat de steun heeft van een grote doelgroep: er leven ongeveer 150.000 moslims in Amsterdam! Dat is zo’n 15% van de totale bevolking, evenveel als christenen. We zijn een grote groep, maar het voelt alsof we een kleine minderheid zijn. We zijn huiseigenaren, maar voelen onszelf als gasten. Deze mindset, die ik een complex noem, moet veranderen. Alle moslims in de stad zijn goed voor zo’n 7 zetels. En Denk heeft er maar 2, al een tijdje. We zien zowel landelijk als lokaal dat Denk niet groeit, terwijl er wel een groeipotentie is. Dit betekent dat Denk niet voldoet aan de verwachtingen van zijn kiezers en dat zij slechts stemmen omdat er geen alternatief is. Maar tijden veranderen: de anti-racistische Moslimpartij is een prima alternatief.
Aangezien de media mij censureren, zal ik in het begin vooral op straat en online campagne voeren. Pas als ik genoeg sympathie en likes heb gekregen en te groot ben om genegeerd te worden, zal de media over de Moslimpartij schrijven. Op straat heb ik ook verschillende eenmans-protesten gehouden en ik ben 2x illegaal gearresteerd! Als de politie dat nu weer doet terwijl ik campagne aan het voeren ben, is dat een inbreuk op eerlijke verkiezingen. Daarnaast heb ik gemerkt dat veel mensen ook bang zijn om te demonstreren en ik vertrouw erop dat deze drempel verlaagd wordt als het gaat om campagnes. Hoe dan ook; angst is sowieso onze grootste vijand. Niets doen betekent status quo en dat is het echte gevaar. Als je verandering wilt, moet je je laten horen, de straat opgaan en je niet als een angsthaasje onder je matras verstoppen.
